Great Bascinet to późnośredniowieczny rycerski hełm bojowy, który rozwinął się w początkach i w połowie XV wieku jako nowocześniejsza wersja tradycyjnego bascineta. W tej formie wizjer stał się mniej ostro zakończony, bardziej zaokrąglony i bliższy twarzy, co poprawiało ochronę i komfort noszenia. Hełm często wyposażano w szeroki metalowy gorget (bevor), który osłaniał gardło i przednią część szyi; skorupa czaszki została przedłużona tak, by osłaniała również tył szyi, zapewniając większą ochronę całości głowy i karku. Charakterystyczny wizjer z dwoma szczelinami na oczy i otworami wentylacyjnymi zapewniał dobrą widoczność i oddychanie podczas walki.
Wielu historyków uważa, że „Great Bascinet” był odpowiedzią na potrzebę połączenia lepszej ochrony twarzy niż prosty bascinet z hounskull czy pig‑face visor, przy jednoczesnym zachowaniu stosunkowo dobrego pola widzenia i wentylacji. Ten typ hełmu był używany głównie w XV wieku, choć jego popularność zaczęła maleć wraz z upowszechnieniem lżejszych i bardziej obrotowych hełmów, takich jak armet czy sallet po połowie XV stulecia.
