Hełm z Olszówki to jeden z najważniejszych zabytków wczesnośredniowiecznego uzbrojenia odkrytych w Polsce. Znalazł go przypadkowo w 1919 roku rolnik w miejscowości Dymitrowo (dzisiejsza Olszówka, woj. wielkopolskie). Już w 1921 roku trafił do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, gdzie można go oglądać do dziś.
Od chwili odkrycia hełm budził duże zainteresowanie historyków i archeologów. Wiele razy był opisywany w książkach i artykułach naukowych w Polsce i za granicą. Archiwalne fotografie, wykonane jeszcze przed II wojną światową, pokazują hełm w stanie znacznie lepszym niż dzisiaj, co czyni go cennym źródłem wiedzy o dawnych technikach wytwarzania uzbrojenia.
Hełm powstał prawdopodobnie pod koniec X lub na początku XI wieku, czyli w czasach panowania Bolesława I Chrobrego. Wtedy kształtowało się państwo Piastów, a elity wojskowe zyskiwały coraz większe znaczenie. Taki bogato zdobiony hełm był prawdopodobnie własnością wysokiego rangą wojownika lub członka drużyny książęcej, co świadczy o jego prestiżu i znaczeniu w tamtych czasach.
W czasie II wojny światowej hełm częściowo ucierpiał – utracono między innymi wysoką tuleję na pióropusz. W 1962 roku przeszedł gruntowną konserwację, która pozwoliła zachować go i udostępnić zwiedzającym. Dzięki temu hełm z Olszówki jest nie tylko wyjątkowym zabytkiem militariów, ale też ważnym źródłem informacji o sztuce i rzemiośle wczesnośredniowiecznej Polski.
